Φλερτ Μπονζάι

Άραζα σε ένα πλατύσκαλο πίνοντας τον φραπέ μου (φραπές σπαστός ,εννοείται, με κούτρα νερό). Εσύ απέναντι έγλειφες λάγνα ένα τεράστιο παγωτό με τρεις μπάλλες και δεν σταματούσες να κοιτάζεις. Σε κοζάρω κι εγώ - λίγο από 'δω λίγο από κει, σηκώνομαι. Κορνήλιος, σου λέω. Εσύ απαντάς: Μαρία. Πρωτότυπο, συνεχίζω εγώ και μου πετάς το πιο άγριο βλέμμα στη μούρη. Είσαι γλυκειά και γλείφεις τόσο ωραία, λέω. Ευχαριστώ, μου απαντάς, κι εσύ έχεις βλέμμα που σκοτώνει. Φούσκωσα λιγάκι κι άρχισα το μπλα μπλα. Και τι δεν μου είπες... Χίλια δυο πράγματα και με έφτιαξες μέχρι εκεί που δεν πάει. Κάτσαμε κανά δίωρο εκεί και μετά σηκώθηκες να φύγεις. Ανταλλάξαμε τηλέφωνα και σε συνόδεψα μέχρι το σπίτι σου. Με φίλησες  προτού χαθείς μες στο στενό και είπες ότι ανυπομονείς να με ξαναδεις. Την νύχτα δεν με πήρε ο ύπνος. Κάτι μέσα μου κοπανούσε καρδιές, πνευμόνια, στομάχια., τα πάντα... Μετά από δυο μέρες σου στέλνω μήνυμα.

4η μέρα: Περιμένω να στείλεις μήνυμα.

5η μέρα: Περιμένω να στείλεις μήνυμα.
6η μέρα: Περιμένω να στείλεις μήνυμα.
7η μέρα: Περιμένω να στείλεις.
8η μέρα: Περιμένω να στείλεις.
9η μέρα: Περιμένω να στείλεις.
10η μέρα: Περιμένω να.
11η μέρα: Περιμένω να.
12η μέρα: Περιμένω να.
13η μέρα: Περιμένω.
14η μέρα: Περιμένω.
15η μέρα: Περιμένω.
16η μέρα: Ήχος μηνύματος.
17η μέρα: Ακόμα δεν έχω δει το κινητό.
18η μέρα: Πλησιάζω το τραπέζι.
19η μέρα: Ακουμπάω το κινητό.
20η μέρα: Γαμώώώώώώώώώώώώωώ.

 









3 δευτερόλεπτα ήταν αρκετά και με κρότο διέγραψα τον αριθμό σου από την μνήμη...

24η μέρα: 4η μέρα και σέρνομαι ακόμα ξενύχτης, κραδαίνοντας ένα μπουκάλι που δεν θυμάμαι τι είναι, έχοντας χάσει τις αισθήσεις μου 2-3 φορές και ακούγοντας κομμάτια με πάρκινσον, με πρώτο και καλύτερο αυτό: 

26η μέρα: Σιγά τ' αυγά...Ψιτ κοπελιά (με το μυαλό μου έτσι, γιατί σιγά μην σπαταλούσα έστω ένα μήνυμα παραπάνω για την πάρτη σου), το νου σου: Χαλάρωσε, δεν είσαι και η Marisa Miller...

Κούρεμα έφαγες τρελλό, που είναι και της μόδας - τύφλα να 'χει ο μηχανισμός στήριξης... Στα τσακίδια και φιλιά πολλά... ;)

28η μέρα: Φραπές (πάλι σπαστός με κούτρα νερό) στο γνωστό πλατύσκαλο. Πόσο όμορφη είναι αυτή η βρώμικη πόλη, δίχως εσένα να γλείφεις απέναντι..

ΥΓ. Όσο υπάρχει Αροξόλ...